atrabilarius

Latin

Etymology

    From ātra bīlis + -ārius.

    Pronunciation

    Adjective

    ātrabīlārius (feminine ātrabīlāria, neuter ātrabīlārium); first/second-declension adjective

    1. Characterized by black bile; melancholy.
      • 1666, Johannes Scultetus, Armamentarium Chirurgicum:
        sed postquam omnis sanguis atrabilarius & adustus, qui in venis mammae proximis continebatur, effluxerit
        (please add an English translation of this quotation)

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative ātrabīlārius ātrabīlāria ātrabīlārium ātrabīlāriī ātrabīlāriae ātrabīlāria
    genitive ātrabīlāriī ātrabīlāriae ātrabīlāriī ātrabīlāriōrum ātrabīlāriārum ātrabīlāriōrum
    dative ātrabīlāriō ātrabīlāriae ātrabīlāriō ātrabīlāriīs
    accusative ātrabīlārium ātrabīlāriam ātrabīlārium ātrabīlāriōs ātrabīlāriās ātrabīlāria
    ablative ātrabīlāriō ātrabīlāriā ātrabīlāriō ātrabīlāriīs
    vocative ātrabīlārie ātrabīlāria ātrabīlārium ātrabīlāriī ātrabīlāriae ātrabīlāria

    Descendants

    • English: atrabilarious
    • French: atrabilaire
    • Spanish: atrabiliario