atestat

Polish

Etymology

    Borrowed from Italian attestato, from Latin attestor.

    Pronunciation

    • IPA(key): /aˈtɛs.tat/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛstat
    • Syllabification: a‧tes‧tat

    Noun

    atestat m inan

    1. (dated) attestation, certificate
      Synonyms: atest, (dated) atestacja, certyfikat

    Declension

    Declension of atestat
    singular plural
    nominative atestat atestaty
    genitive atestatu atestatów
    dative atestatowi atestatom
    accusative atestat atestaty
    instrumental atestatem atestatami
    locative atestacie atestatach
    vocative atestacie atestaty
    adjective

    Further reading

    • “atestat”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)

    Romanian

    Etymology

    Past participle of atesta.

    Adjective

    atestat m or n (feminine singular atestată, masculine plural atestați, feminine/neuter plural atestate)

    1. attested

    Declension

    Declension of atestat
    singular plural
    masculine neuter feminine masculine neuter feminine
    nominative-
    accusative
    indefinite atestat atestată atestați atestate
    definite atestatul atestata atestații atestatele
    genitive-
    dative
    indefinite atestat atestate atestați atestate
    definite atestatului atestatei atestaților atestatelor