asztala

Hungarian

Etymology

asztal (“table, desk”) +‎ -a (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈɒstɒlɒ]
  • Hyphenation: asz‧ta‧la

Noun

asztala

  1. third-person singular single-possession possessive of asztal

Declension

Inflection (stem in long/high vowel, back harmony)
singular plural
nominative asztala —
accusative asztalát —
dative asztalának —
instrumental asztalával —
causal-final asztaláért —
translative asztalává —
terminative asztaláig —
essive-formal asztalaként —
essive-modal asztalául —
inessive asztalában —
superessive asztalán —
adessive asztalánál —
illative asztalába —
sublative asztalára —
allative asztalához —
elative asztalából —
delative asztaláról —
ablative asztalától —
non-attributive
possessive – singular
asztaláé —
non-attributive
possessive – plural
asztaláéi —