assentatrix

Latin

Etymology

    From assentor, assentātum (“to assent”, verb) + -trīx f (“-ess”, agentive suffix).

    Pronunciation

    Noun

    assentātrīx f (genitive assentātrīcis, masculine assentātor); third declension

    1. a (female) flatterer, a yeswoman

    Declension

    Third-declension noun.

    singular plural
    nominative assentātrīx assentātrīcēs
    genitive assentātrīcis assentātrīcum
    dative assentātrīcī assentātrīcibus
    accusative assentātrīcem assentātrīcēs
    ablative assentātrīce assentātrīcibus
    vocative assentātrīx assentātrīcēs

    References