asmuțitor

Romanian

Etymology

    From asmuți + -tor.

    Adjective

    asmuțitor m or n (feminine singular asmuțitoare, masculine plural asmuțitori, feminine/neuter plural asmuțitoare)

    1. inciting, rousing to attack someone (about dogs)

    Declension

    Declension of asmuțitor
    singular plural
    masculine neuter feminine masculine neuter feminine
    nominative-
    accusative
    indefinite asmuțitor asmuțitoare asmuțitori asmuțitoare
    definite asmuțitorul asmuțitoarea asmuțitorii asmuțitoarele
    genitive-
    dative
    indefinite asmuțitor asmuțitoare asmuțitori asmuțitoare
    definite asmuțitorului asmuțitoarei asmuțitorilor asmuțitoarelor

    References

    • asmuțitor in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN