aslan

See also: Aslan

Aromanian

Alternative forms

  • aslanu

Etymology

From Ottoman Turkish آرسلان (arslan).

Noun

aslan m (feminine aslanã, plural aslanj, feminine plural aslani or aslane)

  1. lion

Synonyms

Azerbaijani

Other scripts
Cyrillic аслан
Arabic

Alternative forms

Etymology

    Inherited from Proto-Turkic *arsïlan (“lion”).

    Pronunciation

    • IPA(key): [ɑsˈɫɑn]

    Noun

    aslan (definite accusative aslanı, plural aslanlar)

    1. lion
      Synonym: şir

    Declension

    Declension of aslan
    singular plural
    nominative aslanaslanlar
    definite accusative aslanıaslanları
    dative aslanaaslanlara
    locative aslandaaslanlarda
    ablative aslandanaslanlardan
    definite genitive aslanınaslanların
    Possessive forms of aslan
    nominative
    singular plural
    mənim (“my”) aslanım aslanlarım
    sənin (“your”) aslanın aslanların
    onun (“his/her/its”) aslanı aslanları
    bizim (“our”) aslanımız aslanlarımız
    sizin (“your”) aslanınız aslanlarınız
    onların (“their”) aslanı or aslanları aslanları
    accusative
    singular plural
    mənim (“my”) aslanımı aslanlarımı
    sənin (“your”) aslanını aslanlarını
    onun (“his/her/its”) aslanını aslanlarını
    bizim (“our”) aslanımızı aslanlarımızı
    sizin (“your”) aslanınızı aslanlarınızı
    onların (“their”) aslanını or aslanlarını aslanlarını
    dative
    singular plural
    mənim (“my”) aslanıma aslanlarıma
    sənin (“your”) aslanına aslanlarına
    onun (“his/her/its”) aslanına aslanlarına
    bizim (“our”) aslanımıza aslanlarımıza
    sizin (“your”) aslanınıza aslanlarınıza
    onların (“their”) aslanına or aslanlarına aslanlarına
    locative
    singular plural
    mənim (“my”) aslanımda aslanlarımda
    sənin (“your”) aslanında aslanlarında
    onun (“his/her/its”) aslanında aslanlarında
    bizim (“our”) aslanımızda aslanlarımızda
    sizin (“your”) aslanınızda aslanlarınızda
    onların (“their”) aslanında or aslanlarında aslanlarında
    ablative
    singular plural
    mənim (“my”) aslanımdan aslanlarımdan
    sənin (“your”) aslanından aslanlarından
    onun (“his/her/its”) aslanından aslanlarından
    bizim (“our”) aslanımızdan aslanlarımızdan
    sizin (“your”) aslanınızdan aslanlarınızdan
    onların (“their”) aslanından or aslanlarından aslanlarından
    genitive
    singular plural
    mənim (“my”) aslanımın aslanlarımın
    sənin (“your”) aslanının aslanlarının
    onun (“his/her/its”) aslanının aslanlarının
    bizim (“our”) aslanımızın aslanlarımızın
    sizin (“your”) aslanınızın aslanlarınızın
    onların (“their”) aslanının or aslanlarının aslanlarının

    References

    Romanian

    Etymology

      Borrowed from Ottoman Turkish آرسلان (arslan).

      Noun

      aslan m (plural aslani)

      1. (obsolete) lion

      Declension

      singular plural
      indefinite definite indefinite definite
      nominative-accusative aslan aslanul aslani aslanii
      genitive-dative aslan aslanului aslani aslanilor
      vocative aslanule aslanilor

      References

      • aslan in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN

      Salar

      Etymology

      Inherited from Proto-Turkic *arsïlan. Cognate to Azerbaijani aslan.

      Pronunciation

      • (Xunhua, Qinghai; Ashnu, Hualong, Qinghai; Ili, Xinjiang) IPA(key): /ɑslɑn/
      • (Xunhua, Qinghai) IPA(key): /ɑslɨn/

      Noun

      aslan (3rd person possessive aslanı, plural aslanlar)

      1. elephant

      Derived terms

      • aslan tiş (“ivory”)

      References

      • Potanin, G.N. (1893), “aslan”, in Тангутско-Тибетская окраина Китая и Центральная Монголия [Tangutsko-Tibetskaja okraina Kitaja i Centralʹnaja Mongolija] (in Russian), page 428
      • Kakuk, S. (1962), “aslan”, in “Un vocabulaire Salar”, in Acta Orientalia Academiae Scientiarum Hungaricae‎[2], volume 14, number 2, Akadémiai Kiadó, →ISBN, pages 173-196
      • 林莲云 [Lin Lianyun] (1985), “aslan”, in 撒拉语简志 [A Brief History of Salar]‎[3], Beijing: 民族出版社: 琴書店, →OCLC, page 120
      • 马伟 [Ma Wei] (2016), “aslan”, in 濒危语言——撒拉语研究 [Endangered Languages ​​- Salar Language Studies], 青海 [Qīnghǎi, Qinghai]: 青海师范大学 [Qinghai Normal University], unpublished finalized project manuscript (国家社会科学基金项目结项稿, 定稿; National Social Science Fund of China), page 264

      Turkish

      bir aslan

      Alternative forms

      Etymology

      From earlier arslan, from Ottoman Turkish آرسلان (arslan), from Proto-Turkic *arsïlan, equivalent to arsıl (“auburn, brown”) + -lan (suffix denoting a wild, predatory animal). For the suffix, compare kaplan (“tiger”), sırtlan (“hyena”) and yılan (“snake”).

      Pronunciation

      • IPA(key): /asˈɫan/, [ɑ̟sˈɫɑ̟n]
      • Audio:(file)

      Noun

      aslan (definite accusative aslanı, plural aslanlar)

      1. lion, any large felid of the species Panthera leo
        Synonym: şir
      2. (figuratively) lion, a strong, brave and valiant man

      Declension

      Declension of aslan
      singular plural
      nominative aslan aslanlar
      definite accusative aslanı aslanları
      dative aslana aslanlara
      locative aslanda aslanlarda
      ablative aslandan aslanlardan
      genitive aslanın aslanların
      Possessive forms
      nominative
      singular plural
      1st singular aslanım aslanlarım
      2nd singular aslanın aslanların
      3rd singular aslanı aslanları
      1st plural aslanımız aslanlarımız
      2nd plural aslanınız aslanlarınız
      3rd plural aslanları aslanları
      definite accusative
      singular plural
      1st singular aslanımı aslanlarımı
      2nd singular aslanını aslanlarını
      3rd singular aslanını aslanlarını
      1st plural aslanımızı aslanlarımızı
      2nd plural aslanınızı aslanlarınızı
      3rd plural aslanlarını aslanlarını
      dative
      singular plural
      1st singular aslanıma aslanlarıma
      2nd singular aslanına aslanlarına
      3rd singular aslanına aslanlarına
      1st plural aslanımıza aslanlarımıza
      2nd plural aslanınıza aslanlarınıza
      3rd plural aslanlarına aslanlarına
      locative
      singular plural
      1st singular aslanımda aslanlarımda
      2nd singular aslanında aslanlarında
      3rd singular aslanında aslanlarında
      1st plural aslanımızda aslanlarımızda
      2nd plural aslanınızda aslanlarınızda
      3rd plural aslanlarında aslanlarında
      ablative
      singular plural
      1st singular aslanımdan aslanlarımdan
      2nd singular aslanından aslanlarından
      3rd singular aslanından aslanlarından
      1st plural aslanımızdan aslanlarımızdan
      2nd plural aslanınızdan aslanlarınızdan
      3rd plural aslanlarından aslanlarından
      genitive
      singular plural
      1st singular aslanımın aslanlarımın
      2nd singular aslanının aslanlarının
      3rd singular aslanının aslanlarının
      1st plural aslanımızın aslanlarımızın
      2nd plural aslanınızın aslanlarınızın
      3rd plural aslanlarının aslanlarının

      Derived terms

      Proper nouns
      idiomatic uses of "aslan"

      Further reading

      Uzbek

      Etymology

      Borrowed from Arabic أَصْلًا (ʔaṣlan), adverbial accusative of أَصْل (ʔaṣl). By surface analysis, asl +‎ -an. Compare Azerbaijani əsla and Turkish aslen.

      Adverb

      aslan

      1. originally, at first