asertiv
Romanian
Etymology
Borrowed from French assertif.
Adjective
asertiv m or n (feminine singular asertivÄ, masculine plural asertivi, feminine/neuter plural asertive)
Declension
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | neuter | feminine | masculine | neuter | feminine | ||
| nominative- accusative |
indefinite | asertiv | asertivÄ | asertivi | asertive | ||
| definite | asertivul | asertiva | asertivii | asertivele | |||
| genitive- dative |
indefinite | asertiv | asertive | asertivi | asertive | ||
| definite | asertivului | asertivei | asertivilor | asertivelor | |||