ascultu

Aromanian

Etymology

Inherited from Latin ascultō, variant of auscultō. Compare Romanian ascult.

Verb

ascultu (third-person singular ascultã, participle ascultatã)

  1. to listen

Conjugation

Conjugation of ascultu
long infinitive ascultari, ascultare
gerund ascultãnda
past participle ascultatã
singular plural
first second third first second third
indicative present ascultu ascults, ascultsã ascultã ascultãm, ascultãmu ascultats, ascultatsã, ascultatsi ascultã
imperfect ascultam ascultai asculta ascultam ascultats, ascultatsi asculta
simple perfect ascultai ascultash, ascultashi ascultã ascultãm ascultat ascultarã
conditional present s-ascultarim s-ascultari, s-ascultarishi s-ascultari, s-ascultare s-ascultarim s-ascultarit s-ascultari, s-ascultare
subjunctive present s-ascultu s-ascults, s-ascultsã s-asculti, s-asculte s-ascultãm, s-ascultãmu s-ascultats, s-ascultatsã, s-ascultatsi s-asculti, s-asculte
imperative present — ascultã — — ascultats, ascultatsã, ascultatsi —