arumin
Aromanian
Alternative forms
- aruminu, rumin, ruminu
Etymology
Verb
arumin (third-person singular aruminã, participle aruminatã)
Conjugation
| long infinitive | aruminari, aruminare | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | aruminãnda | ||||||
| past participle | aruminatã | ||||||
| singular | plural | ||||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| indicative | present | arumin, aruminu | aruminj | aruminã | aruminãm, aruminãmu | aruminats, aruminatsã, aruminatsi | aruminã |
| imperfect | aruminam | aruminai | arumina | aruminam | aruminats, aruminatsi | arumina | |
| simple perfect | aruminai | aruminash, aruminashi | aruminã | aruminãm | aruminat | aruminarã | |
| conditional | present | s-aruminarim | s-aruminari, s-aruminarishi | s-aruminari, s-aruminare | s-aruminarim | s-aruminarit | s-aruminari, s-aruminare |
| subjunctive | present | s-arumin, s-aruminu | s-aruminj | s-arumini, s-arumine | s-aruminãm, s-aruminãmu | s-aruminats, s-aruminatsã, s-aruminatsi | s-arumini, s-arumine |
| imperative | present | — | aruminã | — | — | aruminats, aruminatsã, aruminatsi | — |
Related terms
- aruminari / aruminare
- aruminat
- aroamig