arthropus

Latin

Etymology

    Pseudo-loan from Ancient Greek, derived from ἄρθρον (árthron, “joint”) +‎ πούς (poús, “foot”).

    Pronunciation

    Noun

    arthropūs m (genitive arthropodis); third declension

    1. (taxonomy) arthropod (Arthropoda)
      • 1864, Jan van der Hoeven, Philosophia Zoologica‎[1], E. J. Brill, pages 79-80:
        § 130. Similis et systematis nervosi confirmatio in Arthropodibus s. Condylopodibus, sed saepe ganglia plura inter se confluunt et centrum nervosum majus componunt, praesertim in thorace.
        (please add an English translation of this quotation)
      • 1934, Josef Donat, Cosmologia‎[2], eighth edition, page 200:
        Talis parthenogenesis et quidem naturalis in multis animalibus inferioribus et in parvis observatur, e.g. in arthropodibus, praeterea in multis plantis.
        (please add an English translation of this quotation)

    Declension

    Third-declension noun.

    singular plural
    nominative arthropūs arthropodēs
    genitive arthropodis arthropodum
    dative arthropodī arthropodibus
    accusative arthropodem arthropodēs
    ablative arthropode arthropodibus
    vocative arthropūs arthropodēs