arroio

Galician

Etymology 1

From Old Galician-Portuguese, from a masculine version of Latin arrugia, of substrate origin. Cognate with Portuguese arroio and Spanish arroyo.[1]

Alternative forms

Pronunciation

  • IPA(key): [aˈroi̯ʊ]

Noun

arroio m (plural arroios)

  1. brook, stream
    Synonyms: regato, rego, regueiro
    • c. 1300, R. Martínez López, editor, General Estoria. Versión gallega del siglo XIV, Oviedo: Publicacións de Archivum, page 262:
      diz Preçiam ẽno começo do seu Libro mayor queos gregos som fontes dos saberes et os latinos arroyos que manã daquelas fontes
      Precianus says at the beginning of his main book that the Greeks are the source of all knowledges and the Romans the stream that flow from that springs
Derived terms

References

  1. ^ Coromines, Joan; Pascual, José Antonio (1983–1991), “arroyo”, in Diccionario crítico etimológico castellano e hispánico [Critical Castilian and Hispanic etymological dictionary]‎[1] (in Spanish), Madrid: Gredos

Etymology 2

Verb

arroio

  1. first-person singular present indicative of arroiar

Portuguese

Etymology

From a masculine version of Latin arrugia, of substrate origin.[1]

Pronunciation

 

  • Rhymes: -oju
  • Hyphenation: ar‧roi‧o

Noun

arroio m (plural arroios)

  1. a brook, stream
    Synonyms: ribeiro, córrego, flume, regato, riacho, ribeira, riozinho, veia, veio

Derived terms

Further reading

  1. ^ Coromines, Joan; Pascual, José Antonio (1983–1991), “arroyo”, in Diccionario crítico etimológico castellano e hispánico [Critical Castilian and Hispanic etymological dictionary]‎[2] (in Spanish), Madrid: Gredos