aridulus

Latin

Etymology

    From āridus (“dry”) + -ulus (diminutive suffix).

    Pronunciation

    Adjective

    āridulus (feminine āridula, neuter āridulum); first/second-declension adjective

    1. diminutive of āridus (“dry”): somewhat dry
      • c. 84 BCE – 54 BCE, Catullus, Carmina 64:
        laneaque aridulis haerebant morsa labellis
        and woolen bits clung to dry lips

    Inflection

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative āridulus āridula āridulum āridulī āridulae āridula
    genitive āridulī āridulae āridulī āridulōrum āridulārum āridulōrum
    dative āridulō āridulae āridulō āridulīs
    accusative āridulum āridulam āridulum āridulōs āridulās āridula
    ablative āridulō āridulā āridulō āridulīs
    vocative āridule āridula āridulum āridulī āridulae āridula

    References

    • “aridulus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “aridulus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.