arenken
Luxembourgish
Alternative forms
- arenke (Eifel rule)
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): [ˈɑʀæŋkən]
Verb
arenken (third-person singular present renkt an, past participle agerenkt, auxiliary verb hunn)
- (transitive) to set, to reduce (a dislocation)
- (transitive) to sort out, to resolve
- Synonym: riichtbéien
Conjugation
| infinitive | arenken | |
|---|---|---|
| participle | agerenkt | |
| auxiliary | hunn | |
| present indicative |
imperative | |
| 1st singular | renken an | — |
| 2nd singular | renks an | renk an |
| 3rd singular | renkt an | — |
| 1st plural | renken an | — |
| 2nd plural | renkt an | renkt an |
| 3rd plural | renken an | — |
(n) or (nn) indicates the Eifeler Regel.
Further reading
- arenken in the Lëtzebuerger Online Dictionnaire