arbitratus

Latin

Etymology 1

Perfect active participle of arbitror.

Pronunciation

Participle

arbitrātus (feminine arbitrāta, neuter arbitrātum); first/second-declension participle

  1. having judged
  2. having witnessed, observed
Usage notes

Sparsely found with active meaning.

Declension

First/second-declension adjective.

Etymology 2

    From arbitror + -tus (forming action nouns).

    Pronunciation

    Noun

    arbitrātus m (genitive arbitrātūs); fourth declension

    1. arbitration
    2. choice
    3. judgement
    4. jurisdiction
    Declension

    Fourth-declension noun.

    singular plural
    nominative arbitrātus arbitrātūs
    genitive arbitrātūs arbitrātuum
    dative arbitrātuī arbitrātibus
    accusative arbitrātum arbitrātūs
    ablative arbitrātū arbitrātibus
    vocative arbitrātus arbitrātūs

    References