arbitracii

Esperanto

Etymology

    From arbitracio (“arbitration”) + -i.

    Pronunciation

    • IPA(key): /arbitraˈt͡sii/
    • Rhymes: -ii
    • Syllabification: ar‧bi‧tra‧ci‧i

    Verb

    arbitracii (present arbitracias, past arbitraciis, future arbitracios, conditional arbitracius, volitive arbitraciu)

    1. to arbitrate, referee
      Ne ekzistas inter ni arbitracianto, kiu povus meti sian manon sur nin ambaŭ.[1]
      There is no arbiter between us, who might lay his hand on us both.

    Conjugation

    Conjugation of arbitracii
    present past future
    singular plural singular plural singular plural
    tense arbitracias arbitraciis arbitracios
    active participle arbitracianta arbitraciantaj arbitraciinta arbitraciintaj arbitracionta arbitraciontaj
    acc. arbitraciantan arbitraciantajn arbitraciintan arbitraciintajn arbitraciontan arbitraciontajn
    passive participle arbitraciata arbitraciataj arbitraciita arbitraciitaj arbitraciota arbitraciotaj
    acc. arbitraciatan arbitraciatajn arbitraciitan arbitraciitajn arbitraciotan arbitraciotajn
    nominal active participle arbitracianto arbitraciantoj arbitraciinto arbitraciintoj arbitracionto arbitraciontoj
    acc. arbitracianton arbitraciantojn arbitraciinton arbitraciintojn arbitracionton arbitraciontojn
    nominal passive participle arbitraciato arbitraciatoj arbitraciito arbitraciitoj arbitracioto arbitraciotoj
    acc. arbitraciaton arbitraciatojn arbitraciiton arbitraciitojn arbitracioton arbitraciotojn
    adverbial active participle arbitraciante arbitraciinte arbitracionte
    adverbial passive participle arbitraciate arbitraciite arbitraciote
    infinitive arbitracii imperative arbitraciu conditional arbitracius

    References

    1. ^ L. L. Zamenhof, Malnova Testamento