arasta

Finnish

Adjective

arasta

  1. elative singular of arka

Verb

arasta

  1. inflection of arastaa:
    1. present active indicative connegative
    2. second-person singular present imperative
    3. second-person singular present active imperative connegative

Noun

arasta

  1. elative singular of ara

Anagrams

Romanian

Etymology

    Borrowed from Ottoman Turkish آراسته (arasta).

    Noun

    arasta f (plural arastale)

    1. (obsolete, regional) marketplace, bazaar

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative arasta {{{def}}} arastale arastalele
    genitive-dative arastale arastalei arastale arastalelor
    vocative — —

    References

    • arasta in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN