arantium
Latin
Etymology 1
Etymology tree
Borrowed from Italian arancia.
Pronunciation
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [aˈran.t͡si.um]
Noun
arantium n (genitive arantiī); second declension
- orange (fruit)
- 1620, Francis Bacon, Novum Organum, sive Indicia Vera de Interpretatione Naturae [New Organon, or True Directions Concerning the Interpretation of Nature] (Instauratio Magna [The Great Instauration]), London: Apud Joannem Billium, Typographum Regium, page 299:
- Odores quoque (licet in his videatur ſemper eſſe quædam Emiſsio corporea) operantur ad Distantias notabiles; vt euenire ſolet nauigantibus iuxta litora Floridæ, aut etiam nonnulla Hiſpaniæ, vbi ſunt Syluæ totæ ex arboribus Limonum, Arantiorum, & huiuſmodi Plantarum adoratarum, aut frutices Roriſmarini, Maioranæ, & ſimilium.
- (please add an English translation of this quotation)
Declension
Second-declension noun (neuter).
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | arantium | arantia |
| genitive | arantiī | arantiōrum |
| dative | arantiō | arantiīs |
| accusative | arantium | arantia |
| ablative | arantiō | arantiīs |
| vocative | arantium | arantia |
Etymology 2
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [aˈran.ti.ũː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [aˈran.t͡si.um]
Participle
arantium
- genitive masculine/feminine/neuter plural of arāns
References
Categories:
- Latin terms borrowed from Italian
- Latin terms derived from Proto-Dravidian
- Latin terms derived from Proto-Austroasiatic
- Latin terms derived from the Proto-Dravidian word *kāy
- Latin terms derived from Italian
- Latin terms derived from Sanskrit
- Latin terms derived from Classical Persian
- Latin 4-syllable words
- Latin terms with IPA pronunciation
- Latin terms with Ecclesiastical IPA pronunciation only
- Latin lemmas
- Latin nouns
- Latin second declension nouns
- Latin neuter nouns in the second declension
- Latin neuter nouns
- Latin terms with quotations
- Latin non-lemma forms
- Latin participle forms
- la:Fruits