arantium

Latin

Etymology 1

    Borrowed from Italian arancia.

    Pronunciation

    Noun

    arantium n (genitive arantiī); second declension

    1. orange (fruit)
      • 1620, Francis Bacon, Novum Organum, sive Indicia Vera de Interpretatione Naturae [New Organon, or True Directions Concerning the Interpretation of Nature] (Instauratio Magna [The Great Instauration]), London: Apud Joannem Billium, Typographum Regium, page 299:
        Odores quoque (licet in his videatur ſemper eſſe quædam Emiſsio corporea) operantur ad Distantias notabiles; vt euenire ſolet nauigantibus iuxta litora Floridæ, aut etiam nonnulla Hiſpaniæ, vbi ſunt Syluæ totæ ex arboribus Limonum, Arantiorum, & huiuſmodi Plantarum adoratarum, aut frutices Roriſmarini, Maioranæ, & ſimilium.
        (please add an English translation of this quotation)
    Declension

    Second-declension noun (neuter).

    Etymology 2

    Pronunciation

    Participle

    arantium

    1. genitive masculine/feminine/neuter plural of arāns

    References

    • arantium in Ramminger, Johann (16 July 2016 (last accessed)), Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700‎[1], pre-publication website, 2005-2016