aptal

Turkish

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish ابدال (abdal, aptal), from Arabic أَبْدَال pl (ʔabdāl). Doublet of abdal.

    Pronunciation

    • IPA(key): /apˈtaɫ/, [ɑp.t̟ʰɑɫ̟̊]
    • Audio:(file)

    Adjective

    aptal

    1. dumb
    2. silly

    Declension

    Predicative forms of aptal
    present tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I am) aptalım aptal mıyım?
    sen (you are) aptalsın aptal mısın?
    o (he/she/it is) aptal / aptaldır aptal mı?
    biz (we are) aptalız aptal mıyız?
    siz (you are) aptalsınız aptal mısınız?
    onlar (they are) aptal(lar) aptal(lar) mı?
    past tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) aptaldım aptal mıydım?
    sen (you were) aptaldın aptal mıydın?
    o (he/she/it was) aptaldı aptal mıydı?
    biz (we were) aptaldık aptal mıydık?
    siz (you were) aptaldınız aptal mıydınız?
    onlar (they were) aptaldılar aptal mıydılar?
    indirect past
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) aptalmışım aptal mıymışım?
    sen (you were) aptalmışsın aptal mıymışsın?
    o (he/she/it was) aptalmış aptal mıymış?
    biz (we were) aptalmışız aptal mıymışız?
    siz (you were) aptalmışsınız aptal mıymışsınız?
    onlar (they were) aptalmışlar aptal mıymışlar?
    conditional
    positive declarative positive interrogative
    ben (if I) aptalsam aptal mıysam?
    sen (if you) aptalsan aptal mıysan?
    o (if he/she/it) aptalsa aptal mıysa?
    biz (if we) aptalsak aptal mıysak?
    siz (if you) aptalsanız aptal mıysanız?
    onlar (if they) aptalsalar aptal mıysalar?

    For negative forms, use the appropriate form of değil.

    Noun

    aptal (definite accusative aptalı, plural aptallar)

    1. fool
    2. naïf
    3. idiot
    4. simpleton

    Declension

    Declension of aptal
    singular plural
    nominative aptal aptallar
    definite accusative aptalı aptalları
    dative aptala aptallara
    locative aptalda aptallarda
    ablative aptaldan aptallardan
    genitive aptalın aptalların
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular aptalım aptallarım
    2nd singular aptalın aptalların
    3rd singular aptalı aptalları
    1st plural aptalımız aptallarımız
    2nd plural aptalınız aptallarınız
    3rd plural aptalları aptalları
    definite accusative
    singular plural
    1st singular aptalımı aptallarımı
    2nd singular aptalını aptallarını
    3rd singular aptalını aptallarını
    1st plural aptalımızı aptallarımızı
    2nd plural aptalınızı aptallarınızı
    3rd plural aptallarını aptallarını
    dative
    singular plural
    1st singular aptalıma aptallarıma
    2nd singular aptalına aptallarına
    3rd singular aptalına aptallarına
    1st plural aptalımıza aptallarımıza
    2nd plural aptalınıza aptallarınıza
    3rd plural aptallarına aptallarına
    locative
    singular plural
    1st singular aptalımda aptallarımda
    2nd singular aptalında aptallarında
    3rd singular aptalında aptallarında
    1st plural aptalımızda aptallarımızda
    2nd plural aptalınızda aptallarınızda
    3rd plural aptallarında aptallarında
    ablative
    singular plural
    1st singular aptalımdan aptallarımdan
    2nd singular aptalından aptallarından
    3rd singular aptalından aptallarından
    1st plural aptalımızdan aptallarımızdan
    2nd plural aptalınızdan aptallarınızdan
    3rd plural aptallarından aptallarından
    genitive
    singular plural
    1st singular aptalımın aptallarımın
    2nd singular aptalının aptallarının
    3rd singular aptalının aptallarının
    1st plural aptalımızın aptallarımızın
    2nd plural aptalınızın aptallarınızın
    3rd plural aptallarının aptallarının
    Predicative forms
    singular plural
    1st singular aptalım aptallarım
    2nd singular aptalsın aptallarsın
    3rd singular aptal
    aptaldır
    aptallar
    aptallardır
    1st plural aptalız aptallarız
    2nd plural aptalsınız aptallarsınız
    3rd plural aptallar aptallardır

    Synonyms

    See also

    Further reading