aprowizator

Polish

Etymology

    From aprowizacja + -ator. First attested in 1910.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /a.prɔ.viˈza.tɔr/
    • Rhymes: -atɔr
    • Syllabification: a‧pro‧wi‧za‧tor

    Noun

    aprowizator m pers

    1. (literary) provisioner

    Declension

    Declension of aprowizator
    singular plural
    nominative aprowizator aprowizatorze, aprowizatorzy, aprowizatory1
    genitive aprowizatora aprowizatorów
    dative aprowizatorowi aprowizatorom
    accusative aprowizatora aprowizatorów
    instrumental aprowizatorem aprowizatorami
    locative aprowizatorze aprowizatorach
    vocative aprowizatorze aprowizatorze, aprowizatorzy

    1Deprecative.

    adjective

    References

    1. ^ aprowizator in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “aprowizator”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “aprowizator”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)