apostilleren
Dutch
Etymology
Borrowed from French apostiller.
Pronunciation
- IPA(key): /aːˌpɔs.tiˈleː.rə(n)/
Audio: (file) - Hyphenation: apos‧til‧le‧ren
- Rhymes: -eːrən
Verb
apostilleren
Conjugation
| Conjugation of apostilleren (weak) | ||||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | apostilleren | |||
| past singular | apostilleerde | |||
| past participle | geapostilleerd | |||
| infinitive | apostilleren | |||
| gerund | apostilleren n | |||
| present tense | past tense | |||
| 1st person singular | apostilleer | apostilleerde | ||
| 2nd person sing. (jij) | apostilleert, apostilleer2 | apostilleerde | ||
| 2nd person sing. (u) | apostilleert | apostilleerde | ||
| 2nd person sing. (gij) | apostilleert | apostilleerde | ||
| 3rd person singular | apostilleert | apostilleerde | ||
| plural | apostilleren | apostilleerden | ||
| subjunctive sing.1 | apostillere | apostilleerde | ||
| subjunctive plur.1 | apostilleren | apostilleerden | ||
| imperative sing. | apostilleer | |||
| imperative plur.1 | apostilleert | |||
| participles | apostillerend | geapostilleerd | ||
| 1) Archaic. 2) In case of inversion. | ||||