apeiron

English

Etymology

Learned borrowing from Ancient Greek ἀπείρων (apeírōn).

Pronunciation

  • IPA(key): /əˈpaɪ.ɹɒn/, /-ˈpeɪ-/

Noun

apeiron (uncountable)

  1. A kind of infinite primal chaos in the cosmological theory of Anaximander.

Anagrams

French

Etymology

    Borrowed from Ancient Greek ἄπειρος (ápeiros, “infinite, boundless”).

    Pronunciation

    • IPA(key): /a.pɛ.ʁɔ̃/ ~ /a.pe.ʁɔ̃/
    • Audio (France (Vosges)):(file)

    Noun

    apeiron m (plural apeirons)

    1. (mathematics) infinity
      Synonym: infini

    Polish

    Etymology

      Learned borrowing from Ancient Greek ἀπείρων (apeírōn).

      Pronunciation

      • IPA(key): /aˈpɛj.rɔn/
      • Rhymes: -ɛjrɔn
      • Syllabification: a‧pei‧ron

      Noun

      apeiron m inan

      1. (philosophy) apeiron

      Declension

      Declension of apeiron
      singular
      nominative apeiron
      genitive apeironu
      dative apeironowi
      accusative apeiron
      instrumental apeironem
      locative apeironie
      vocative apeironie

      Further reading

      • “apeiron”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)