apatrid

Romanian

Etymology

    Borrowed from French apatride.

    Pronunciation

    • IPA(key): /a.paˈtrid/

    Adjective

    apatrid m or n (feminine singular apatridă, masculine plural apatrizi, feminine/neuter plural apatride)

    1. (of a person) stateless

    Declension

    Declension of apatrid
    singular plural
    masculine neuter feminine masculine neuter feminine
    nominative-
    accusative
    indefinite apatrid apatridă apatrizi apatride
    definite apatridul apatrida apatrizii apatridele
    genitive-
    dative
    indefinite apatrid apatride apatrizi apatride
    definite apatridului apatridei apatrizilor apatridelor

    Noun

    apatrid m (plural apatrizi, feminine equivalent apatridă)

    1. stateless person (a person who is not a citizen of any country)

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative apatrid apatridul apatrizi apatrizii
    genitive-dative apatrid apatridului apatrizi apatrizilor
    vocative apatridule apatrizilor

    Serbo-Croatian

    Pronunciation

    • IPA(key): /apǎtriːd/
    • Hyphenation: a‧pat‧rid

    Noun

    apàtrīd m anim (Cyrillic spelling апа̀трӣд)

    1. A stateless person.

    Declension

    Declension of apatrid
    singular plural
    nominative apàtrīd apatridi
    genitive apatrída apatrida
    dative apatridu apatridima
    accusative apatrida apatride
    vocative apatride apatridi
    locative apatridu apatridima
    instrumental apatridom apatridima