antika

English

Noun

antika (plural antikas)

  1. (archaeology) An ancient artifact; an antique. [from 1840]
    • 1882, The Nineteenth Century and After: A Monthly Review, page 325:
      I travelled in the Fayum with an antika-seller from the Pyramids, who cheated me; […]

Further reading

Czech

Etymology

    Borrowed from French antique (“ancient, old”), from Latin antiquus (“former, earlier, ancient, old”). First attested in the 19th century.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈantɪka]
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɪka

    Noun

    antika f

    1. classical antiquity

    Declension

    References

    1. ^ Rejzek, Jiří (2015), “antika”, in Český etymologický slovník [Czech Etymological Dictionary] (in Czech), 3rd (revised and expanded) edition, Praha: LEDA, →ISBN, page 58

    Further reading

    Serbo-Croatian

    Etymology

    Borrowed from German Antike.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ǎntika/
    • Hyphenation: an‧ti‧ka

    Noun

    àntika f (Cyrillic spelling а̀нтика)

    1. the classical (Greek and Roman) period
    2. antiquity

    Declension

    Declension of antika
    singular plural
    nominative antika antike
    genitive antike antika
    dative antici antikama
    accusative antiku antike
    vocative antiko antike
    locative antici antikama
    instrumental antikom antikama

    References

    • “antika”, in Hrvatski jezični portal [Croatian language portal] (in Serbo-Croatian), 2006–2026

    Swedish

    Adjective

    antika

    1. inflection of antik:
      1. definite singular
      2. plural

    Turkish

    Etymology

    From Ottoman Turkish آنتیقا, آنتیقه, from Italian antico. Doublet of antik.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ɑn.ti.ka/
    • Hyphenation: an‧ti‧ka

    Noun

    antika (definite accusative antikayı, plural antikalar)

    1. antique

    Declension

    Declension of antika
    singular plural
    nominative antika antikalar
    definite accusative antikayı antikaları
    dative antikaya antikalara
    locative antikada antikalarda
    ablative antikadan antikalardan
    genitive antikanın antikaların
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular antikam antikalarım
    2nd singular antikan antikaların
    3rd singular antikası antikaları
    1st plural antikamız antikalarımız
    2nd plural antikanız antikalarınız
    3rd plural antikaları antikaları
    definite accusative
    singular plural
    1st singular antikamı antikalarımı
    2nd singular antikanı antikalarını
    3rd singular antikasını antikalarını
    1st plural antikamızı antikalarımızı
    2nd plural antikanızı antikalarınızı
    3rd plural antikalarını antikalarını
    dative
    singular plural
    1st singular antikama antikalarıma
    2nd singular antikana antikalarına
    3rd singular antikasına antikalarına
    1st plural antikamıza antikalarımıza
    2nd plural antikanıza antikalarınıza
    3rd plural antikalarına antikalarına
    locative
    singular plural
    1st singular antikamda antikalarımda
    2nd singular antikanda antikalarında
    3rd singular antikasında antikalarında
    1st plural antikamızda antikalarımızda
    2nd plural antikanızda antikalarınızda
    3rd plural antikalarında antikalarında
    ablative
    singular plural
    1st singular antikamdan antikalarımdan
    2nd singular antikandan antikalarından
    3rd singular antikasından antikalarından
    1st plural antikamızdan antikalarımızdan
    2nd plural antikanızdan antikalarınızdan
    3rd plural antikalarından antikalarından
    genitive
    singular plural
    1st singular antikamın antikalarımın
    2nd singular antikanın antikalarının
    3rd singular antikasının antikalarının
    1st plural antikamızın antikalarımızın
    2nd plural antikanızın antikalarınızın
    3rd plural antikalarının antikalarının

    Derived terms

    • antikacı (“antiquarian”)

    References