anretning

Danish

Etymology

From anrette +‎ -ning.

Noun

anretning c (singular definite anretningen, plural indefinite anretninger)

  1. dish, plate, serving
  2. plating, arrangement

Declension

Declension of anretning
common
gender
singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative anretning anretningen anretninger anretningerne
genitive anretnings anretningens anretningers anretningernes

Derived terms

  • frokostanretning
  • isanretning
  • osteanretning
  • portionsanretning
  • sildeanretning

References