anquisitus

Latin

Etymology

Perfect passive participle of anquīrō.

Pronunciation

Participle

anquīsitus (feminine anquīsita, neuter anquīsitum); first/second-declension participle

  1. having been sought, researched, investigated, examined judicially
  2. having been indicted

Declension

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative anquīsitus anquīsita anquīsitum anquīsitī anquīsitae anquīsita
genitive anquīsitī anquīsitae anquīsitī anquīsitōrum anquīsitārum anquīsitōrum
dative anquīsitō anquīsitae anquīsitō anquīsitīs
accusative anquīsitum anquīsitam anquīsitum anquīsitōs anquīsitās anquīsita
ablative anquīsitō anquīsitā anquīsitō anquīsitīs
vocative anquīsite anquīsita anquīsitum anquīsitī anquīsitae anquīsita