anormal

English

Etymology

From Middle French anormal and probably also partly Latin anōrmālis,[1] equivalent to a- +‎ normal.

Adjective

anormal (comparative more anormal, superlative most anormal)

  1. (obsolete) Not according to normality; abnormal.

References

  1. ^ “anormal, adj.”, in OED Online Paid subscription required⁠, Oxford: Oxford University Press, launched 2000.

Anagrams

Albanian

Adjective

anormal (feminine anormale)

  1. (literary) abnormal
    Synonym: jonormal

Further reading

  • Jani Thomai et al. (2006), “anormal”, in FGJSH: Fjalor i gjuhës shqipe [Dictionary of the Albanian language] (in Albanian), Tiranë: Akademia e Shkencave e Shqipërisë
  • FGJSSH: Fjalor i gjuhës së sotme shqipe [Dictionary of the modern Albanian language]‎[1], 1980

Asturian

Adjective

anormal (epicene, plural anormales)

  1. abnormal (not conforming to rule or system)

Azerbaijani

Other scripts
Cyrillic анормал
Arabic آنوْرمال

Etymology

Internationalism; ultimately from Latin anormalus.

Pronunciation

  • IPA(key): [ɑnoɾˈmɑɫ]
  • Hyphenation: a‧nor‧mal

Adjective

anormal (comparative daha anormal, superlative ən anormal)

  1. abnormal
    Synonym: qeyri-normal

Derived terms

  • anormallıq

References

Catalan

Etymology

    Learned borrowing from Latin anormālis.

    Pronunciation

    • IPA(key): (Northern, Central) [ə.nurˈmal]
    • IPA(key): (Balearic) [ə.norˈmal]
    • IPA(key): (Valencia) [a.noɾˈmal]
    • IPA(key): (Northwestern) [a.norˈmal]
    • Audio (Barcelona):(file)

    Adjective

    anormal m or f (masculine and feminine plural anormals)

    1. abnormal
      Antonym: normal

    Derived terms

    Further reading

    Danish

    Etymology

    From a- +‎ normal.

    Adjective

    anormal (neuter anormalt, plural and definite singular attributive anormale)

    1. (uncommon) abnormal
      Synonym: unormal
      Coordinate terms: abnorm, anomal

    Inflection

    Inflection of anormal
    positive comparative superlative
    indefinite common singular anormal — —2
    indefinite neuter singular anormalt — —2
    plural anormale — —2
    definite attributive1 anormale — —

    1 When an adjective is applied predicatively to something definite,
    the corresponding "indefinite" form is used.
    2 The "indefinite" superlatives may not be used attributively.

    Derived terms

    References

    French

    Etymology

    From Latin anormālis.

    Pronunciation

    Adjective

    anormal (feminine anormale, masculine plural anormaux, feminine plural anormales)

    1. abnormal
      Synonym: (Louisiana) abnormal
      Antonym: normal

    Descendants

    • → Portuguese: anormal
    • → Romanian: anormal
    • → Turkish: anormal

    Further reading

    Interlingua

    Adjective

    anormal (not comparable)

    1. abnormal

    Luxembourgish

    Adjective

    anormal (masculine anormalen, neuter anormaalt, comparative méi anormal, superlative am anormaalsten)

    1. abnormal

    Antonyms

    Portuguese

    Alternative forms

    Etymology

    Borrowed from French anormal, from Latin anōrmālis. By surface analysis, a- +‎ normal.

    Pronunciation

     
    • (Brazil) IPA(key): /a.noʁˈmaw/ [a.noɦˈmaʊ̯]
      • (São Paulo) IPA(key): /a.noɾˈmaw/ [a.noɾˈmaʊ̯]
      • (Rio de Janeiro) IPA(key): /a.noʁˈmaw/ [a.noʁˈmaʊ̯]
      • (Caipira) IPA(key): /a.noɻˈmaw/ [a.noɻˈmaʊ̯]
     
    • (Portugal) IPA(key): /ɐ.nɔɾˈmal/ [ɐ.nɔɾˈmaɫ]
      • (Southern Portugal) IPA(key): /ɐ.nɔɾˈma.li/

    • Rhymes: (Portugal) -al, (Brazil) -aw
    • Hyphenation: a‧nor‧mal

    Adjective

    anormal m or f (plural anormais)

    1. abnormal, unnatural
    2. irregular
    3. (informal, derogatory) dumb, fool, stupid
      Synonym: animal

    Derived terms

    Further reading

    Romanian

    Etymology

    Borrowed from French anormal, from Latin anormalis. Equivalent to a- +‎ normal.

    Pronunciation

    • IPA(key): /a.norˈmal/

    Adjective

    anormal m or n (feminine singular anormală, masculine plural anormali, feminine/neuter plural anormale)

    1. abnormal (not conforming to rule or system)
      Antonym: normal

    Declension

    Declension of anormal
    singular plural
    masculine neuter feminine masculine neuter feminine
    nominative-
    accusative
    indefinite anormal anormală anormali anormale
    definite anormalul anormala anormalii anormalele
    genitive-
    dative
    indefinite anormal anormale anormali anormale
    definite anormalului anormalei anormalilor anormalelor

    See also

    Spanish

    Etymology

    Borrowed from Medieval Latin anormālis, variant of anormalus, corruption of anōmalus by confusion with norma (“norm, standard”).

    Pronunciation

    • IPA(key): /anoɾˈmal/ [a.noɾˈmal]
    • Rhymes: -al
    • Syllabification: a‧nor‧mal

    Adjective

    anormal m or f (masculine and feminine plural anormales)

    1. abnormal
      Synonym: aberrante
      Antonym: normal
    2. (colloquial, derogatory) dumb, fool, stupid

    Derived terms

    Further reading

    Tagalog

    Etymology

      Borrowed from Spanish anormal, from Medieval Latin anormālis. Doublet of abnormal.

      Pronunciation

      • (Standard Tagalog) IPA(key): /ʔanoɾˈmal/ [ʔɐ.n̪oɾˈmal]
      • Rhymes: -al
      • Syllabification: a‧nor‧mal

      Adjective

      anormál (Baybayin spelling ᜀᜈᜓᜇ᜔ᜋᜎ᜔)

      1. abnormal
        Synonyms: di-karaniwan, di-normal, abnormal, kakaiba, kakatwa

      Further reading

      • “anormal”, in Pambansang Diksiyonaryo | Diksiyonaryo.ph, 2018
      • Cuadrado Muñiz, Adolfo (1972), Hispanismos en el tagalo: diccionario de vocablos de origen español vigentes en esta lengua filipina [Hispanicisms in Tagalog: dictionary of words of Spanish origin still used in this Philippine language], Madrid: Oficina de Educación Iberoamericana [Office of Ibero-American Education], page 37

      Turkish

      Etymology

        Borrowed from French anormal, from Latin anōrmalus.

        Pronunciation

        • IPA(key): /a.noɾˈmal/

        Adjective

        anormal

        1. abnormal

        Declension

        Predicative forms of anormal
        present tense
        positive declarative positive interrogative
        ben (I am) anormalim anormal miyim?
        sen (you are) anormalsin anormal misin?
        o (he/she/it is) anormal / anormaldir anormal mi?
        biz (we are) anormaliz anormal miyiz?
        siz (you are) anormalsiniz anormal misiniz?
        onlar (they are) anormal(ler) anormal(ler) mi?
        past tense
        positive declarative positive interrogative
        ben (I was) anormaldim anormal miydim?
        sen (you were) anormaldin anormal miydin?
        o (he/she/it was) anormaldi anormal miydi?
        biz (we were) anormaldik anormal miydik?
        siz (you were) anormaldiniz anormal miydiniz?
        onlar (they were) anormaldiler anormal miydiler?
        indirect past
        positive declarative positive interrogative
        ben (I was) anormalmişim anormal miymişim?
        sen (you were) anormalmişsin anormal miymişsin?
        o (he/she/it was) anormalmiş anormal miymiş?
        biz (we were) anormalmişiz anormal miymişiz?
        siz (you were) anormalmişsiniz anormal miymişsiniz?
        onlar (they were) anormalmişler anormal miymişler?
        conditional
        positive declarative positive interrogative
        ben (if I) anormalsem anormal miysem?
        sen (if you) anormalsen anormal miysen?
        o (if he/she/it) anormalse anormal miyse?
        biz (if we) anormalsek anormal miysek?
        siz (if you) anormalseniz anormal miyseniz?
        onlar (if they) anormalseler anormal miyseler?

        For negative forms, use the appropriate form of değil.