anonymia

Latin

Etymology

    From anōnymus (“anonymous”, adjective) + -ia.

    Pronunciation

    Noun

    anōnymia f (genitive anōnymiae); first declension

    1. (New Latin) anonymy, anonymity, anonymousness
      • 1715, De occultatione nominum in scriptis frequenti, page 22:
        Certè, ubi haud genuinum, aut proprium apponitur, scripto, nomen, ibi, fictô nomine, scriptoris genuinum occultatur nomen, ubi verò occultatur, ibi occultatur, vel per Anonymiam, vel per Psevdonymiam, suppositionem, aut Plagium: Jam non per Anonymiam, appositum enim est nomen, non per Plagium, nullum enim furtum commissum est quandoque in ejusmodi scriptis, non per Suppositionem, caret enim tale scriptum suspicione nonnunquam omnis fraudis ac suppositionis, Ergo per Psevdonymiam.
        Certainly, whenever a name that is not genuine or proper is attached to a writing, the writer’s genuine name is thereby concealed under a fictitious name. But whenever the genuine name is concealed, it is concealed either through anonymy, pseudonymy, supposition, or plagiarism. Now, it is not through anonymy, since a name has in fact been attached; nor through plagiarism, since no theft has been committed in writings of this kind; nor through supposition, since such a writing is sometimes entirely free from any suspicion of fraud or impersonation. Therefore, it is through pseudonymy.

    Declension

    First-declension noun.

    singular plural
    nominative anōnymia anōnymiae
    genitive anōnymiae anōnymiārum
    dative anōnymiae anōnymiīs
    accusative anōnymiam anōnymiās
    ablative anōnymiā anōnymiīs
    vocative anōnymia anōnymiae