animozja

See also: animozją

Polish

Etymology

Learned borrowing from Latin animōsus,[1] from animus (“courage, spirit, mind”), under influence of French animosité and German Animosität.[2][3] First attested in 1735–1736.[4]

Pronunciation

  • IPA(key): /a.ɲiˈmɔ.zja/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ɔzja
  • Syllabification: a‧ni‧mo‧zja

Noun

animozja f

  1. (literary) animosity [with do (+ genitive) ‘for whom/what’; or with między or pomiędzy (+ instrumental) ‘between whom/what’]
    Synonym: niechęć

Declension

Declension of animozja
singular plural
nominative animozja animozje
genitive animozji animozji, animozyj1
dative animozji animozjom
accusative animozję animozje
instrumental animozją animozjami
locative animozji animozjach
vocative animozjo animozje

1Archaic.

Collocations

References

  1. ^ Witold Doroszewski, editor (1958–1969), “animozja”, in Słownik języka polskiego (in Polish), Warszawa: PWN
  2. ^ Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021), “animozja”, in Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN
  3. ^ Bańkowski, Andrzej (2000), “animozja”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
  4. ^ Krystyna Siekierska (16.01.2020), “ANIMOZJA”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]

Further reading