animizm

Polish

Etymology

Borrowed from French animisme,[1] from Latin anima +‎ -izm.[2] First attested in 1852.[3]

Pronunciation

  • IPA(key): /aˈɲi.mizm/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -imizm
  • Syllabification: a‧ni‧mizm

Noun

animizm m inan

  1. animism
    wyznawca animizmu ― follower of animism
    wyznawać animizm ― to profess animism

Declension

Declension of animizm
singular
nominative animizm
genitive animizmu
dative animizmowi
accusative animizm
instrumental animizmem
locative animizmie, animiźmie1
vocative animizmie, animiźmie1

1Proscribed.

References

  1. ^ Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021), “animizm”, in Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN
  2. ^ Witold Doroszewski, editor (1958–1969), “animizm”, in Słownik języka polskiego (in Polish), Warszawa: PWN
  3. ^ Dziennik Warszawski‎[1] (in Polish), number R.2, nr 220, 1852, page 4

Further reading

Turkish

Etymology

    Borrowed from French animisme.

    Pronunciation

    • Audio:(file)

    Noun

    animizm (definite accusative animizmi, uncountable)

    1. animism