anegdociarz

Polish

Etymology

    From anegdota + -arz. First attested in 1836.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /a.nɛɡˈdɔ.t͡ɕaʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔt͡ɕaʂ
    • Syllabification: a‧neg‧do‧ciarz

    Noun

    anegdociarz m pers

    1. (colloquial) anecdotist (person who tells anecdotes)

    Declension

    Declension of anegdociarz
    singular plural
    nominative anegdociarz anegdociarze
    genitive anegdociarza anegdociarzy, anegdociarzów1
    dative anegdociarzowi anegdociarzom
    accusative anegdociarza anegdociarzy, anegdociarzów1
    instrumental anegdociarzem anegdociarzami
    locative anegdociarzu anegdociarzach
    vocative anegdociarzu anegdociarze

    1Rare.

    adjective
    adjective

    References

    1. ^ Gazeta Warszawska‎[1] (in Polish), number 307, 1836, page 3

    Further reading