ancolat
Romanian
Etymology
Past participle of ancola.
Noun
ancolat n (plural ancolaturi)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | ancolat | ancolatul | ancolaturi | ancolaturile |
| genitive-dative | ancolat | ancolatului | ancolaturi | ancolaturilor |
| vocative | ancolatule | ancolaturilor | ||
Verb
ancolat (past participle of ancola)
- past participle of ancola
References
- ancolat in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN