ancala

Indonesian

Etymology

From Sanskrit अचल (acala, “mountain, rock”).

Pronunciation

  • (Standard Indonesian) IPA(key): /anˈt͡ʃala/ [aɲˈt͡ʃa.la]
  • Rhymes: -ala
  • Syllabification: an‧ca‧la

Noun

ancala (plural ancala-ancala)

  1. (Classical Malay) mountain
    Synonym: gunung

Further reading

Latin

Alternative forms

  • ancalē

Etymology

    Derived from Ancient Greek ἀγκάλη (ankálē).

    Noun

    ancala f (genitive ancalae); first declension

    1. The bend of the knee

    Declension

    First-declension noun.

    singular plural
    nominative ancala ancalae
    genitive ancalae ancalārum
    dative ancalae ancalīs
    accusative ancalam ancalās
    ablative ancalā ancalīs
    vocative ancala ancalae

    References

    • “ancala”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “ancala”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.