analcym

Polish

Etymology

    From an- + Ancient Greek άλκιμος (álkimos).[1][2] First attested in 1819.[3]

    Pronunciation

    • IPA(key): /aˈnal.t͡sɘm/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -alt͡sɘm
    • Syllabification: a‧nal‧cym

    Noun

    analcym m inan

    1. (mineralogy) analcime

    Declension

    Declension of analcym
    singular plural
    nominative analcym analcymy
    genitive analcymu analcymów
    dative analcymowi analcymom
    accusative analcym analcymy
    instrumental analcymem analcymami
    locative analcymie analcymach
    vocative analcymie analcymy

    References

    1. ^ Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021), “analcym”, in Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN
    2. ^ Witold Doroszewski, editor (1958–1969), “analcym”, in Słownik języka polskiego (in Polish), Warszawa: PWN
    3. ^ Pamiętnik Lwowski‎[1] (in Polish), number R.4, t.1, nr 3, 1819, page 227

    Further reading