amorfa

See also: amorfā and amorfą

Italian

Pronunciation

  • IPA(key): /aˈmɔr.fa/
  • Rhymes: -ɔrfa
  • Hyphenation: a‧mòr‧fa

Adjective

amorfa

  1. feminine singular of amorfo

Latvian

Adjective

amorfa

  1. inflection of amorfs:
    1. genitive masculine singular
    2. nominative feminine singular

Polish

Etymology

    Learned borrowing from New Latin Amorpha, from Ancient Greek ἄμορφος (ámorphos).[1] First attested in 1805.[2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /aˈmɔr.fa/
    • Rhymes: -ɔrfa
    • Syllabification: a‧mor‧fa

    Noun

    amorfa f

    1. amorpha (any species of the genus Amorpha)

    Declension

    Declension of amorfa
    singular plural
    nominative amorfa amorfy
    genitive amorfy amorf
    dative amorfie amorfom
    accusative amorfę amorfy
    instrumental amorfą amorfami
    locative amorfie amorfach
    vocative amorfo amorfy
    adjective

    References

    1. ^ Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021), “amorfa”, in Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN
    2. ^ Izabela Czartoryska (1805), Myśli różne o sposobie zakładania ogrodów‎[1] (in Polish), page 51

    Further reading

    • “amorfa”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • amorfa in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Portuguese

    Pronunciation

     

    • Rhymes: -ɔɾfɐ
    • Hyphenation: a‧mor‧fa

    Adjective

    amorfa

    1. feminine singular of amorfo

    Spanish

    Pronunciation

    • IPA(key): /aˈmoɾfa/ [aˈmoɾ.fa]
    • Rhymes: -oɾfa
    • Syllabification: a‧mor‧fa

    Adjective

    amorfa

    1. feminine singular of amorfo

    Swedish

    Adjective

    amorfa

    1. inflection of amorf:
      1. definite singular
      2. plural

    Anagrams