amintu

Aromanian

Pronunciation

  • IPA(key): [aˈmin.tu]

Etymology 1

Probably from Late Latin augmentō, from Latin augmentum.

Alternative forms

  • amindu

Verb

amintu (participle amintatã)

  1. to earn, gain
  2. to win
Conjugation
Conjugation of amintu
long infinitive amintari, amintare
gerund amintãnda
past participle amintatã
singular plural
first second third first second third
indicative present amintu amints, amintsã amintã amintãm, amintãmu amintats, amintatsã, amintatsi amintã
imperfect amintam amintai aminta amintam amintats, amintatsi aminta
simple perfect amintai amintash, amintashi amintã amintãm amintat amintarã
conditional present s-amintarim s-amintari, s-amintarishi s-amintari, s-amintare s-amintarim s-amintarit s-amintari, s-amintare
subjunctive present s-amintu s-amints, s-amintsã s-aminti, s-aminte s-amintãm, s-amintãmu s-amintats, s-amintatsã, s-amintatsi s-aminti, s-aminte
imperative present — amintã — — amintats, amintatsã, amintatsi —
Synonyms
  • (earn, gain): anchirdãsescu
  • amintari / amintare
  • amintat
  • amintatic

Etymology 2

Verb

amintu (participle amintatã)

  1. (reflexive, mi-amintu) to be born
Synonyms
  • amintari / amintare
  • amintat

See also