amil

English

Noun

amil (plural amils)

  1. Alternative form of aumil.

Azerbaijani

Other scripts
Cyrillic амил
Arabic classical sp عامل
modern Iranian sp

Etymology

    Borrowed from Arabic عَامِل (ʕāmil).

    Pronunciation

    • IPA(key): [ɑːˈmil]
    • Audio (Baku):(file)

    Noun

    amil (definite accusative amili, plural amillər)

    1. factor (one of the elements, circumstances, or influences which contribute to produce a result)
      Synonym: faktor

    Declension

    Declension of amil
    singular plural
    nominative amilamillər
    definite accusative amiliamilləri
    dative amiləamillərə
    locative amildəamillərdə
    ablative amildənamillərdən
    definite genitive amilinamillərin
    Possessive forms of amil
    nominative
    singular plural
    mənim (“my”) amilim amillərim
    sənin (“your”) amilin amillərin
    onun (“his/her/its”) amili amilləri
    bizim (“our”) amilimiz amillərimiz
    sizin (“your”) amiliniz amilləriniz
    onların (“their”) amili or amilləri amilləri
    accusative
    singular plural
    mənim (“my”) amilimi amillərimi
    sənin (“your”) amilini amillərini
    onun (“his/her/its”) amilini amillərini
    bizim (“our”) amilimizi amillərimizi
    sizin (“your”) amilinizi amillərinizi
    onların (“their”) amilini or amillərini amillərini
    dative
    singular plural
    mənim (“my”) amilimə amillərimə
    sənin (“your”) amilinə amillərinə
    onun (“his/her/its”) amilinə amillərinə
    bizim (“our”) amilimizə amillərimizə
    sizin (“your”) amilinizə amillərinizə
    onların (“their”) amilinə or amillərinə amillərinə
    locative
    singular plural
    mənim (“my”) amilimdə amillərimdə
    sənin (“your”) amilində amillərində
    onun (“his/her/its”) amilində amillərində
    bizim (“our”) amilimizdə amillərimizdə
    sizin (“your”) amilinizdə amillərinizdə
    onların (“their”) amilində or amillərində amillərində
    ablative
    singular plural
    mənim (“my”) amilimdən amillərimdən
    sənin (“your”) amilindən amillərindən
    onun (“his/her/its”) amilindən amillərindən
    bizim (“our”) amilimizdən amillərimizdən
    sizin (“your”) amilinizdən amillərinizdən
    onların (“their”) amilindən or amillərindən amillərindən
    genitive
    singular plural
    mənim (“my”) amilimin amillərimin
    sənin (“your”) amilinin amillərinin
    onun (“his/her/its”) amilinin amillərinin
    bizim (“our”) amilimizin amillərimizin
    sizin (“your”) amilinizin amillərinizin
    onların (“their”) amilinin or amillərinin amillərinin

    References

    Indonesian

    Etymology

    From Arabic عَامِل (ʕāmil).

    Pronunciation

    Noun

    amil (plural amil-amil)

    1. (sharia) agent

    Further reading

    Pagu

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈa.mil]
      • Audio:(file)

    Adjective

    amil (epenthetic form amili)

    1. fishy smell

    Romanian

    Etymology

      Borrowed from French amyle.

      Noun

      amil m (plural amili)

      1. amyl

      Declension

      singular plural
      indefinite definite indefinite definite
      nominative-accusative amil amilul amili amilii
      genitive-dative amil amilului amili amililor
      vocative amilule amililor

      Southwestern Dinka

      Noun

      amil

      1. (rek) salt

      References

      • Dinka-English Dictionary‎[4], 2005

      Tagalog

      Pronunciation

      • (Standard Tagalog)
        • IPA(key): /ˈʔamil/ [ˈʔaː.mɪl] (noun)
          • Rhymes: -amil
        • IPA(key): /ʔaˈmil/ [ʔɐˈmɪl] (adjective)
          • Rhymes: -il
      • Syllabification: a‧mil

      Noun

      amil (Baybayin spelling ᜀᜋᜒᜎ᜔)

      1. murmur; mumble
        Synonyms: bulong, ungol

      Adjective

      amíl (Baybayin spelling ᜀᜋᜒᜎ᜔)

      1. mumbling; murmuring
        Synonyms: paungol-ungol, pabulong-bulong

      Derived terms

      • umamil-amil

      Further reading

      • “amil”, in Pambansang Diksiyonaryo | Diksiyonaryo.ph, 2018

      Anagrams

      Tboli

      Noun

      amil

      1. (anatomy) penis

      Turkish

      Alternative forms

      • âmil

      Etymology

      Inherited from Ottoman Turkish عامل (‘âmil),[1][2] from Arabic عَامِل (ʕāmil), [3]

      Noun

      amil (definite accusative amili, plural amiller)

      1. worker
      2. factor

      References

      1. ^ Redhouse, James W. (1890), “عامل”, in A Turkish and English Lexicon‎[1], Constantinople: A. H. Boyajian, page 1279
      2. ^ Kélékian, Diran (1911), “عامل”, in Dictionnaire turc-français‎[2] (in French), Constantinople: Mihran, page 836
      3. ^ Nişanyan, Sevan (2002–), “amil”, in Nişanyan Sözlük

      Further reading

      • “amil”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu