ambihtan
Old English
Pronunciation
- IPA(key): /ˈɑm.bix.tɑn/, [ˈɑm.biç.tɑn]
Verb
ambihtan
- alternative form of ambehtan
Conjugation
Conjugation of ambihtan (weak, class 1)
| infinitive | ambihtan | ambihtenne |
|---|---|---|
| indicative mood | present tense | past tense |
| first person singular | ambihte | ambihte |
| second person singular | ambihtest, ambihst, ambihtst | ambihtest |
| third person singular | ambihteþ, ambiht | ambihte |
| plural | ambihtaþ | ambihton |
| subjunctive | present tense | past tense |
| singular | ambihte | ambihte |
| plural | ambihten | ambihten |
| imperative | ||
| singular | ambiht | |
| plural | ambihtaþ | |
| participle | present | past |
| ambihtende | (ġe)ambihted | |