alumtu

Aromanian

Etymology

From a- + Latin lucto(r). Compare Daco-Romanian lupta.

Pronunciation

  • IPA(key): [aˈlum.tu]

Verb

alumtu (third-person singular alumtã, participle alumtatã)

  1. to fight

Conjugation

Conjugation of alumtu
long infinitive alumtari, alumtare
gerund alumtãnda
past participle alumtatã
singular plural
first second third first second third
indicative present alumtu alumts, alumtsã alumtã alumtãm, alumtãmu alumtats, alumtatsã, alumtatsi alumtã
imperfect alumtam alumtai alumta alumtam alumtats, alumtatsi alumta
simple perfect alumtai alumtash, alumtashi alumtã alumtãm alumtat alumtarã
conditional present s-alumtarim s-alumtari, s-alumtarishi s-alumtari, s-alumtare s-alumtarim s-alumtarit s-alumtari, s-alumtare
subjunctive present s-alumtu s-alumts, s-alumtsã s-alumti, s-alumte s-alumtãm, s-alumtãmu s-alumtats, s-alumtatsã, s-alumtatsi s-alumti, s-alumte
imperative present — alumtã — — alumtats, alumtatsã, alumtatsi —

See also