allonim

Polish

Etymology

    From allo- + -onim. First attested in 1898.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /alˈlɔ.ɲim/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔɲim
    • Syllabification: al‧lo‧nim

    Noun

    allonim m inan

    1. alternative form of alonim

    Declension

    Declension of allonim
    singular plural
    nominative allonim allonimy
    genitive allonimu allonimów
    dative allonimowi allonimom
    accusative allonim allonimy
    instrumental allonimem allonimami
    locative allonimie allonimach
    vocative allonimie allonimy

    References

    1. ^ Samuel Orgelbrand (1898), S. Orgelbranda Encyklopedja powszechna z ilustracjami i mapami‎[1] (in Polish), volume 1, page 185
    2. ^ allonim in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “allonim”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)