aliteracja

See also: aliteracją

Polish

Etymology

Internationalism; possibly borrowed from English alliteration or French allitération,[1] ultimately from Latin ad + litteram.[2] First attested in 1874.[3]

Pronunciation

  • IPA(key): /a.li.tɛˈra.t͡sja/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -at͡sja
  • Syllabification: a‧li‧te‧ra‧cja

Noun

aliteracja f

  1. (prosody) alliteration

Declension

Declension of aliteracja
singular plural
nominative aliteracja aliteracje
genitive aliteracji aliteracji, aliteracyj1
dative aliteracji aliteracjom
accusative aliterację aliteracje
instrumental aliteracją aliteracjami
locative aliteracji aliteracjach
vocative aliteracjo aliteracje

1Archaic.

Derived terms

adjective

References

  1. ^ Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021), “aliteracja”, in Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN
  2. ^ Witold Doroszewski, editor (1958–1969), “aliteracja”, in Słownik języka polskiego (in Polish), Warszawa: PWN
  3. ^ Friedrich Christoph Schlosser (1874), Fr. Kr. Szlossera Dzieje powszechne. T. 5, [Dzieje średniowieczne. 1, Początki średnich wieków od upadku zachodnio-rzymskiego cesarstwa do podziału monarchii Karola Wielkiego za jego następców. 2, Od Karola Wielkiego do początku wojen krzyżowych]‎[1] (in Polish), page 367

Further reading