algebraik

Polish

Etymology

    From algebra + -ik. First attested in 1836.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /al.ɡɛˈbra.ik/
    • Rhymes: -aik
    • Syllabification: al‧ge‧bra‧ik

    Noun

    algebraik m pers

    1. algebraist

    Declension

    Declension of algebraik
    singular plural
    nominative algebraik algebraicy, algebraiki1
    genitive algebraika algebraików
    dative algebraikowi algebraikom
    accusative algebraika algebraików
    instrumental algebraikiem algebraikami
    locative algebraiku algebraikach
    vocative algebraiku algebraicy

    1Deprecative.

    adjective

    References

    1. ^ Encyklopedya powszechna : zbiór wiadomości najpotrzebniejszych dla wszystkich stanów. T. 1.‎[1] (in Polish), 1836, page 483
    2. ^ algebraik in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading