algebraik
Polish
Etymology
Etymology tree
From algebra + -ik. First attested in 1836.[1][2]
Pronunciation
- IPA(key): /al.ɡɛˈbra.ik/
- Rhymes: -aik
- Syllabification: al‧ge‧bra‧ik
Noun
algebraik m pers
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | algebraik | algebraicy, algebraiki1 |
| genitive | algebraika | algebraików |
| dative | algebraikowi | algebraikom |
| accusative | algebraika | algebraików |
| instrumental | algebraikiem | algebraikami |
| locative | algebraiku | algebraikach |
| vocative | algebraiku | algebraicy |
1Deprecative.
Related terms
adjective
adverb
noun
References
Further reading
- “algebraik”, in Polish dictionaries at PWN[2] (in Polish)
- J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1900), “algebraik”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 1, Warsaw, page 24