alegacja

See also: alegacją

Polish

Etymology

    Learned borrowing from Latin allēgātiō.[1] First attested in 1606.[2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /a.lɛˈɡa.t͡sja/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -at͡sja
    • Syllabification: a‧le‧ga‧cja

    Noun

    alegacja f

    1. (archaic, law) quotation (citing or quoting an author or his work)
    2. (Middle Polish) instruction, order[2]
    3. (Middle Polish) affirmation, confirmation of an opinion[2]
    4. (Middle Polish, law) replica, copy[2]

    Declension

    Declension of alegacja
    singular plural
    nominative alegacja alegacje
    genitive alegacji alegacji, alegacyj1
    dative alegacji alegacjom
    accusative alegację alegacje
    instrumental alegacją alegacjami
    locative alegacji alegacjach
    vocative alegacjo alegacje

    1Archaic.

    noun
    verb

    References

    1. ^ Witold Doroszewski, editor (1958–1969), “alegacja”, in Słownik języka polskiego (in Polish), Warszawa: PWN
    2. ↑ 2.0 2.1 2.2 2.3 Barbara Rykiel-Kempf (14.01.2020), “ALEGACJA”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]

    Further reading