albellus

Latin

Etymology

    From albulus (“whitish”) + -lus (diminutive suffix).

    Adjective

    albellus (feminine albella, neuter albellum); first/second-declension adjective

    1. diminutive of albus: whitish
    2. (Medieval Latin): white poplar tree[1]
      • c. 1196 – 1203, Lambert of Ardres, Historia comitum Ghisnensium:
        Ob cuius rei memoriam delata est ibi crux lignea et elevata, et albellus cum tilia juxta crucem, ad peregrinorum et quorumlibet viatorum ibi plantata est requiem et praesidium.[2]
        (please add an English translation of this quotation)

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative albellus albella albellum albellī albellae albella
    genitive albellī albellae albellī albellōrum albellārum albellōrum
    dative albellō albellae albellō albellīs
    accusative albellum albellam albellum albellōs albellās albella
    ablative albellō albellā albellō albellīs
    vocative albelle albella albellum albellī albellae albella

    Descendants

    • Galician: albelo
    • Old French: abel

    References

    1. ^ Monumenta Germaniae historica inde ab anno Christi quingentesimo usque ad annum millesimum et quingentesimum: Scriptorum, Book 24, 1879, edidit societas aperiendis fontibus rerum Germanicarum medii aevi, page 585
    2. ^ "albellus", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)