alabastyr

Old Polish

Etymology

    Learned borrowing from Latin alabaster.[1] First attested in 1419.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /alʲabastir/
    • IPA(key): (15th CE) /alʲabastir/

    Noun

    alabastyr m animacy unattested (related adjective alabastrowy)

    1. alabaster
      • 1900 [1419], Józef Rostafiński, editor, Symbola ad historiam naturalem medii aevi = Średniowieczna historya naturalna w Polsce. Ps 2‎[1], number 5142:
        Alabastir alabastrum
        [Alabastyr alabastrum]

    Descendants

    • Polish: alabaster, alabastr (obsolete)
    • Silesian: alabaster

    References

    1. ^ Bańkowski, Andrzej (2000), “alabastyr”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)