aktar

See also: Aktar and äktar

Maltese

Root
k-t-r
7 terms

Alternative forms

Etymology

    Inherited from Arabic أَكْثَر (ʔakṯar).

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈak.tar/
    • Rhymes: -aktar

    Adjective

    aktar

    1. comparative degree of ħafna: more
    2. Used to form the compared forms of adjectives that do not have a special comparative form.
      ħaġa aktar importanti ― something more important
      l-aktar ħaġa importanti ― the most important thing

    Derived terms

    Norwegian Nynorsk

    Verb

    aktar

    1. Present tense of akta.

    Swedish

    Verb

    aktar

    1. present indicative of akta

    Anagrams

    Turkish

    Etymology 1

    Inherited from Ottoman Turkish اقطار (aktâr), from earlier Ottoman Turkish عطار, from Arabic عَطَّار (ʕaṭṭār).

    Noun

    aktar (definite accusative aktarı, plural aktarlar)

    1. herbalist, seller of herbs
    Declension
    Declension of aktar
    singular plural
    nominative aktar aktarlar
    definite accusative aktarı aktarları
    dative aktara aktarlara
    locative aktarda aktarlarda
    ablative aktardan aktarlardan
    genitive aktarın aktarların
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular aktarım aktarlarım
    2nd singular aktarın aktarların
    3rd singular aktarı aktarları
    1st plural aktarımız aktarlarımız
    2nd plural aktarınız aktarlarınız
    3rd plural aktarları aktarları
    definite accusative
    singular plural
    1st singular aktarımı aktarlarımı
    2nd singular aktarını aktarlarını
    3rd singular aktarını aktarlarını
    1st plural aktarımızı aktarlarımızı
    2nd plural aktarınızı aktarlarınızı
    3rd plural aktarlarını aktarlarını
    dative
    singular plural
    1st singular aktarıma aktarlarıma
    2nd singular aktarına aktarlarına
    3rd singular aktarına aktarlarına
    1st plural aktarımıza aktarlarımıza
    2nd plural aktarınıza aktarlarınıza
    3rd plural aktarlarına aktarlarına
    locative
    singular plural
    1st singular aktarımda aktarlarımda
    2nd singular aktarında aktarlarında
    3rd singular aktarında aktarlarında
    1st plural aktarımızda aktarlarımızda
    2nd plural aktarınızda aktarlarınızda
    3rd plural aktarlarında aktarlarında
    ablative
    singular plural
    1st singular aktarımdan aktarlarımdan
    2nd singular aktarından aktarlarından
    3rd singular aktarından aktarlarından
    1st plural aktarımızdan aktarlarımızdan
    2nd plural aktarınızdan aktarlarınızdan
    3rd plural aktarlarından aktarlarından
    genitive
    singular plural
    1st singular aktarımın aktarlarımın
    2nd singular aktarının aktarlarının
    3rd singular aktarının aktarlarının
    1st plural aktarımızın aktarlarımızın
    2nd plural aktarınızın aktarlarınızın
    3rd plural aktarlarının aktarlarının
    Predicative forms
    singular plural
    1st singular aktarım aktarlarım
    2nd singular aktarsın aktarlarsın
    3rd singular aktar
    aktardır
    aktarlar
    aktarlardır
    1st plural aktarız aktarlarız
    2nd plural aktarsınız aktarlarsınız
    3rd plural aktarlar aktarlardır

    Etymology 2

    See the etymology of the corresponding lemma form.

    Verb

    aktar

    1. second-person singular imperative of aktarmak