ahierstan
Old English
Etymology
From ā- + hierstan (“to roast, fry”).
Pronunciation
- IPA(key): /ɑːˈxi͜yr.stɑn/, [ɑːˈhi͜yrˠ.stɑn]
Verb
āhierstan
Conjugation
Conjugation of āhierstan (weak, class 1)
| infinitive | āhierstan | āhierstenne |
|---|---|---|
| indicative mood | present tense | past tense |
| first person singular | āhierste | āhierste |
| second person singular | āhierstest, āhierst | āhierstest |
| third person singular | āhiersteþ, āhierst | āhierste |
| plural | āhierstaþ | āhierston |
| subjunctive | present tense | past tense |
| singular | āhierste | āhierste |
| plural | āhiersten | āhiersten |
| imperative | ||
| singular | āhierst | |
| plural | āhierstaþ | |
| participle | present | past |
| āhierstende | āhiersted | |
Further reading
- Angus Cameron, Ashley Crandell Amos, Antonette diPaolo Healey, editors (2024), “a-hyrstan”, in Dictionary of Old English: A to Le
, Toronto: University of Toronto, →OCLC.