agoiro
Galician
Etymology
Inherited from Old Galician-Portuguese agoiro (13th c.), from Latin augurium. Cognate with Portuguese agoiro and Spanish agüero.
Pronunciation
- IPA(key): [aˈɣojɾo̝]
Noun
agoiro m (plural agoiros)
- omen, presage
- 1370, Ramón Lorenzo, editor, Crónica troiana. Introducción e texto, A Coruña: Fundación Barrié, page 247:
- ¿Jdes catar agoyro hu nõ jaz senõ mẽtira?
- Are you going to see an omen where there is nothing but lies?
- annoying person
Derived terms
References
- Seoane, Ernesto Xosé González; Granja, María Álvarez de la; Agrelo, Ana Isabel Boullón (2006–2022), “agoiro”, in Dicionario de Dicionarios do galego medieval [Dictionary of dictionaries of Medieval Galician] (in Galician), Santiago de Compostela: Instituto da Lingua Galega
- Barreiro, Xavier Varela; Guinovart, Xavier Gómez (2006–2018), “agoiro”, in Corpus Xelmírez: corpus lingüístico da Galicia medieval [Corpus Xelmírez: linguistic corpus of Medieval Galicia] (in Galician), Santiago de Compostela: Instituto da Lingua Galega
- Antón Santamarina, editor (2006–2013), “agoiro”, in Dicionario de Dicionarios da lingua galega [Dictionary of Dictionaries of the Galician language] (in Galician), Santiago de Compostela: Instituto da Lingua Galega
- Antón Santamarina, Ernesto X. González Seoane, María Álvarez de la Granja, editors (2003–2018), “agoiro”, in Tesouro informatizado da lingua galega (in Galician), Santiago de Compostela: Instituto da Lingua Galega
- Rosario Álvarez Blanco, editor (2014–2024), “agoiro”, in Tesouro do léxico patrimonial galego e portugués (in Galician), Santiago de Compostela: Instituto da Lingua Galega, →ISSN
Old Galician-Portuguese
Alternative forms
Etymology
Inherited from Latin augurium, with metathesis. Cognate with Old Spanish aguero.
Pronunciation
- IPA(key): /aˈɡojɾo/, /aˈɡujɾo/
- Rhymes: -ojɾo
Noun
agoiro m (plural agoiros)
Descendants
Further reading
Portuguese
Pronunciation
- (Brazil) IPA(key): /aˈɡoj.ɾu/ [aˈɡoɪ̯.ɾu]
- (Portugal) IPA(key): /ɐˈɡoj.ɾu/ [ɐˈɣoj.ɾu]
- (Southern Portugal) IPA(key): /ɐˈɡoj.ɾu/
- Hyphenation: a‧goi‧ro
Etymology 1
Inherited from Old Galician-Portuguese agoiro, from Latin augurium. Doublet of augúrio, which was borrowed from Latin.
Alternative forms
Noun
agoiro m (plural agoiros)
Usage notes
- Often used in the context of predicting bad events.
Derived terms
Etymology 2
See the etymology of the corresponding lemma form.
Verb
agoiro
- first-person singular present indicative of agoirar
Further reading
- “agoiro”, in Dicionário Aulete Digital (in Portuguese), Rio de Janeiro: Lexikon Editora Digital, 2008–2026
- “agoiro”, in Dicionário Priberam da Língua Portuguesa (in Portuguese), Lisbon: Priberam, 2008–2026
Categories:
- Galician terms inherited from Old Galician-Portuguese
- Galician terms derived from Old Galician-Portuguese
- Galician terms inherited from Latin
- Galician terms derived from Latin
- Galician terms with IPA pronunciation
- Galician lemmas
- Galician nouns
- Galician countable nouns
- Galician masculine nouns
- Galician terms with quotations
- Old Galician-Portuguese terms inherited from Latin
- Old Galician-Portuguese terms derived from Latin
- Old Galician-Portuguese words derived through metathesis
- Old Galician-Portuguese terms with IPA pronunciation
- Rhymes:Old Galician-Portuguese/ojɾo
- Rhymes:Old Galician-Portuguese/ojɾo/3 syllables
- Old Galician-Portuguese lemmas
- Old Galician-Portuguese nouns
- Old Galician-Portuguese masculine nouns
- Portuguese 3-syllable words
- Portuguese terms with IPA pronunciation
- Portuguese terms inherited from Old Galician-Portuguese
- Portuguese terms derived from Old Galician-Portuguese
- Portuguese terms inherited from Latin
- Portuguese terms derived from Latin
- Portuguese doublets
- Portuguese lemmas
- Portuguese nouns
- Portuguese countable nouns
- Portuguese masculine nouns
- Portuguese non-lemma forms
- Portuguese verb forms