aghiotant
Romanian
Etymology
Borrowed from Russian адъютант (adʺjutant).
Noun
aghiotant m (plural aghiotanți)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | aghiotant | aghiotantul | aghiotanți | aghiotanții |
| genitive-dative | aghiotant | aghiotantului | aghiotanți | aghiotanților |
| vocative | aghiotantule | aghiotanților | ||