afwikkelbaar

Dutch

Etymology

From afwikkelen (“to conclude”) +‎ -baar.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˌɑfˈʋɪ.kəl.baːr/
  • Hyphenation: af‧wik‧kel‧baar

Adjective

afwikkelbaar (comparative afwikkelbaarder, superlative afwikkelbaarst)

  1. settleable, concludable

Inflection

Declension of afwikkelbaar
uninflected afwikkelbaar
inflected afwikkelbare
comparative afwikkelbaarder
positive comparative superlative
predicative/adverbial afwikkelbaar afwikkelbaarder het afwikkelbaarst
het afwikkelbaarste
indefinite m./f. sing. afwikkelbare afwikkelbaardere afwikkelbaarste
n. sing. afwikkelbaar afwikkelbaarder afwikkelbaarste
plural afwikkelbare afwikkelbaardere afwikkelbaarste
definite afwikkelbare afwikkelbaardere afwikkelbaarste
partitive afwikkelbaars afwikkelbaarders —