afwijsbaar
Dutch
Etymology
From afwijzen (“to reject”) + -baar.
Pronunciation
- IPA(key): /ˌɑfˈʋɛi̯s.baːr/
- Hyphenation: af‧wijs‧baar
Adjective
afwijsbaar (comparative afwijsbaarder, superlative afwijsbaarst)
Inflection
| Declension of afwijsbaar | ||||
|---|---|---|---|---|
| uninflected | afwijsbaar | |||
| inflected | afwijsbare | |||
| comparative | afwijsbaarder | |||
| positive | comparative | superlative | ||
| predicative/adverbial | afwijsbaar | afwijsbaarder | het afwijsbaarst het afwijsbaarste | |
| indefinite | m./f. sing. | afwijsbare | afwijsbaardere | afwijsbaarste |
| n. sing. | afwijsbaar | afwijsbaarder | afwijsbaarste | |
| plural | afwijsbare | afwijsbaardere | afwijsbaarste | |
| definite | afwijsbare | afwijsbaardere | afwijsbaarste | |
| partitive | afwijsbaars | afwijsbaarders | — | |